Reaktor wykonywany jest jako zblokowany układ żelbetonowych prostopadłościennych zbiorników wykonywanych z prefabrykatów lub wylewanych "na mokro" i wyposażonych w żelbetowy strop hermetyzujący cały obiekt. W stropie znajdują się włazy umożliwiające montaż i demontaż urządzeń. Pokrywy włazów wykonywane są ze stali węglowych ocynkowanych ogniowo lub ze stali stopowych. Instalacje wewnątrz reaktora wykonane są z cienkościennych rur ze stali stopowych. Transport ścieków i osadów pomiędzy poszczególnymi zbiornikami reaktora zapewniają pompy zatapialne i dekantery pływające.

Zadaniem zbiornika buforowego jest uśrednianie składu ścieków oraz ich gromadzenie w okresach gdy proces prowadzony w komorze biologicznej tego wymaga.

Retencyjna pojemność zbiornika pozwala na zmagazynowanie ścieków z 4-:-6 godzin w okresie maksymalnych dopływów do oczyszczalni. Zbiornik wyposażony jest w zatapialną pompę o dużym wydatku oraz w mieszadło zatapialne typu SR zapobiegające odkładaniu się zanieczyszczeń stałych i uśredniające skład ścieków.

W komorze prowadzone są różnorodne procesy, a jej podstawowym zadaniem jest pełne biologiczne oczyszczanie ścieków metodą niskoobciążonego osadu czynnego, z usuwaniem ze ścieków azotu i fosforu. Proces utleniania, rozkładu na drodze biochemicznej związków węgla organicznego, proces amonifikacji i nitryfikacji prowadzone są w warunkach tlenowych w okresie intensywnego natleniania ścieków. Proces ostatecznego usuwania ze ścieków azotu, czyli denitryfikacja prowadzona jest przez okresowe wytworzenie warunków względnie beztlenowych, a więc przez wyłączenie systemu natleniania. W okresie tym wprowadzone jest intensywne mieszanie układu w zdecydowany sposób poprawiające dostępność substratów i szybkość reakcji biochemicznych.

Do napowietrzania ścieków stosowany jest system napowietrzania za pomocą strumienic typu Flo-Get (dla obiektów F50-:-F150) oraz system napowietrzania drobnopęcherzykowego SANITAIRE (dla obiektów F200-:-F500).

Do mieszania układu w procesie denitryfikacji stosuje się średnioobrotowe mieszadło zatapialne typu SR.

Sterowanie pracą systemu natleniania i mieszania odbywa się przez sygnały o stężeniu tlenu w komorze oraz za pośrednictwem sterownika w odpowiednio zaprogramowanym cyklu.

Po "obróbce" (oczyszczeniu) porcji ścieków w danym cyklu, prowadzony jest w warunkach statycznych proces sedymentacji, po wyłączeniu przez sterownik w odpowiednim czasie wszystkich urządzeń w komorze.

Po sedymentacji trwającej około 1-:-2h sklarowane ścieki są dekantowane i odprowadzane do komory chemicznej.

Zatrzymywany osad usuwany jest cyklicznie za pomocą pompy zatapialnej typu DP do zbiornika osadów.

Zasadniczym zadaniem komory chemicznej jest doczyszczanie ścieków odprowadzonych z komory biologicznej oraz usuwanie z nich pozostałości fosforu na drodze chemicznej. Ponadto komora pełni rolę bufora mogącego zabezpieczyć odbiornik przed skutkami okresowych trudności związanych z niewłaściwą kondycją osadu (puchnięcie osadu) lub niewłaściwej eksploatacji polegającej na zbyt rzadkim usuwaniu osadów ze zbiornika osadowego.

W czasie dopływu ścieków do komory zawartość jej jest mieszana za pomocą zatapialnego mieszadła typu SR w celu polepszenia kontaktu ścieków z koagulantem. Po zakończeniu dopływu ścieków i wyłączeniu mieszadła w komorze następuje proces sedymentacji. Po jego zakończeniu oczyszczone ścieki są dekantowane za pomocą dekantera pływającego i odprowadzane do odbiornika. Dekanter uruchamiany jest przez zaprogramowany sterownik otwierający elektrycznie przepustnicę umieszczoną na wylocie z komory chemicznej. Odpowiedni układ armatury zapewnia odprowadzenie w czasie spustu pierwszej porcji ścieków z resztkami osadu do kanalizacji lokalnej.

Pomiar ilości ścieków odbywa się za pomocą urządzenia mierzącego i zliczającego objętość ścieków odprowadzanych w jednym cyklu.

Zatrzymywany w komorze osad usuwany jest cyklicznie za pomocą pompy zatapialnej typu DP do zbiornika osadów.

Osady z komór biologicznej i chemicznej są okresowo przetłaczane do zbiornika osadów. Do zbiornika osady są łagodnie wprowadzane na dno przez rurę centralną, a nadmiar wód nadosadowych zwracany jest przez przelew do zbiornika buforowego. Objętość robocza zbiornika osadów pozwala na magazynowanie osadów przez ok. 7-:-14 dni i pozwala za grawitacyjne zagęszczanie osadów do zawartości ok. 2-:-4% s. m. Zagęszczone osady są okresowo grawitacyjnie lub za pomocą pompy zatapialnej typu DP odprowadzane poza reaktor do ostatecznego zagospodarowania (wywóz na inną oczyszczalnię, własny węzeł mechanicznego odwadniania osadu).

W reaktorze F500e zbiornik osadów pełni również rolę wydzielonej komory tlenowej stabilizacji osadu.

• Punkt zlewny ścieków dowożonych taborem asenizacyjnym (ewentualnie ze zbiornikiem buforowym)
  
• Budynek techniczny a w nim pomieszczenia:
  
- sterowni i rozdzielni
- stacji magazynowania i dozowania koagulantu (PIX).
- podręcznego magazynu sprzętu
- węzła sanitarnego

• w budynku mogą być zlokalizowane pomieszczenia:
  - agregatu prądotwórczego
  - hali dmuchaw
  - węzła z sitem bębnowym
  - stacji machanicznego odwadniania osadu
  
• i inne pomieszczenia zgodnie z życzeniam Inwestora i Użytkownika.